Ik hoor steeds vaker over High Intensity Interval Training. Zo las ik laatst in Grazia een interessant artikel. Hierin werd een onderzoek aangehaald waaruit blijkt dat je beter één keer per week zes minuten intensief kan sprinten, dan vier keer per week drie kwartier reguliere cardio kan doen.
Onderzoek
Een aantal wetenschappers van de Amerikaanse McMaster Universiteit deden al in 2005 een merkwaardige bevinding. Twee ongetrainde groepen jonge mensen volgden twee totaal verschillende trainingsschema’s. De ene groep moest één keer per week twee keer drie minuten op een hometrainer. De andere groep deed vier keer per week een trainingssessie van drie kwartier cardio, waaronder hardlopen en wielrennen. De verwachting was dat de groep die het langste trainde na zes weken een veel betere conditie, een beduidend lagere BMI en een grotere spiermassa zouden hebben dan de korte sprinters. Het tegenovergestelde bleek echter waar. De korte sprinters bleken zowel op gewicht als op conditie en spiermassa beter te scoren dan de cardiogroep.
Alles geven
Sinds 2005 is de populariteit van High Intensity Interval Training (slechts een of twee keer per week gedurende korte tijd alles geven) enorm toegenomen in populariteit. Het heeft een kleine aardverschuiving teweeggebracht binnen de fitnesswereld. In het Grazia-artikel stond een leuk stukje met citaten van Doug McGuff, een Amerikaanse arts en fitnesstrainer en auteur van het boek ‘Body by Science’. Ook hij zegt dat korte, intensieve krachtuitbarstingen veel efficiënter zijn voor gewichtsverlies en conditieverbetering dan duursport. Zijn cliënten doen eens per week een sessie van 12 minuten.
Quote
McGuff: “De wetenschappelijke verklaring is ingewikkeld, maar het komt er op neer dat het lichaam snel beter gaat functioneren als je eens per week de snelle spiervezels op hun donder geeft. In mijn trainingsprogramma doen we 5 fitnessoefeningen met gewichten, elk dusdanig zwaar dat iedereen ze maar 90 seconden volhoudt. Welke oefening je doet is minder belangrijk dan dat je hem zo intensief mogelijk doet. Je moet jezelf totaal uitputten en echt niet meer kunnen.”
Conclusie
Ik heb me nog niet genoeg verdiept in deze manier van trainen, dus ik kan er ook geen zinnige uitlatingen over doen. Ik ben in ieder geval van plan om er eens een boek over te lezen of meer informatie over op te zoeken in Britse en Amerikaanse wetenschappelijke vaktijdschriften. De meeste Nederlandstalige websites waar ik tot nu toe ben beland zijn niet allemaal eenduidig en bieden slechts geringe en zeer elementaire informatie. Wat denk jij van High Intensity (Interval) Training? Laat hieronder een reactie achter.
Bron: Grazia NL sept. ‘09
Zo’n soort HIT techniek is in de bodybuilding wereld ook wel eens voorbij gekomen Onderzoeken naar deze vorm van hoge intensiteitstrainingen zijn niet bepaald positief: degenen die 2 of 3 setjes deden met minder zware gewichten hadden naar verloop van tijd meer dan 40% meer spieropbouw dan degenen die één setje met extreem zware gewichten deden (bron).
Volgens mij is het alleen maar populair omdat het goed verkoopt dat je met minder inspanning en vooral minder tijd, dezelfde lichamelijke effecten zou kunnen bereiken.
Vreemde manier naar mijn mening om plezier te halen uit het doen van een sport. Even een moment alleen maar denken aan iets primairs als bewegen is zeer ontspannend. Zelf ben ik heel nieuwsgierig wat deze sport-vorm aan stress opleverd voor het lichaam. Ben geneigd te gaan denken dat het positieve van sport volledig wordt ondermijnd door dit soort explosies in energie. Ok, je valt er misschien van af maar ook voor het gezonde verstand zonder stress lijkt me gewoon een beetje minder eten veel handiger en ook nog prettig voor het niet tevéél afslanken van je portomonee. Kun je daarnaast misschien iets gaan doen wat je echt leuk vindt ….(….)!
En ‘what about stress!’…. Ik schat dat de effecten voor het lichaam niet erg positief zijn door haar natuurlijke rectie op deze stressvolle actie. Neemt weinig tijd …OK…maar de herstel periode achteraf is misschien wel zwaarder en minder gezond dan met ‘normale’ sport. Ook denk ik dat men onderschat wat het goed doen van sport voor het ‘well-being’ van het totaal opleverd..In deze manier van ‘sport’ beoefening wordt naar mijn idee voorbij gegaan aan positieve nevenwerkingen w.o. sociale contacten…etc.