De meeste mensen met overgewicht willen gewoon afvallen. Daarom verkopen de relatief simpele boeken van Sonja Bakker zo goed: ze geeft praktische informatie en biedt een stap-voor-stap methode die je eenvoudig kunt volgen.
Voor iedereen die iets dieper wil gaan en wil snappen waarom we te veel eten en hoe onze hersenen werken op het gebied van voedsel is er nu ook een leuk boek: The End of Overeating van David Kessler. Dit boek gaat over de wereld van de eetverslaving, hoe voedingsfabrikanten hierop inspringen en hoe we onszelf kunnen verlossen van een eetverslaving:
Waarom krijgen we een eetverslaving
In onze hersenen bevindt zich een beloningssysteem. Sterke biologische krachten zorgen er voor dat we dingen willen hebben en eten die ons beter laten voelen.
Lekker voedsel is zo’n biologische kracht en het grootste probleem met lekker eten is dat het voor vrijwel iedereen bestaat uit een combinatie van suiker, vet en zout. Lekker voedsel heeft niet alleen invloed op onze smaak (op het moment dat we het eten), maar ook op de motivatie om die smaak weer te proeven (voordat we het eten).
Daarom spreken we ook van een eetverslaving: We voelen ons niet alleen goed als we lekker voedsel eten, maar begeren het gevoel ook wanneer we het zien en ruiken, of zelfs wanneer we denken aan het fijne gevoel dat lekker eten ons geeft.
Hoe de voedingsindustrie inspringt op onze eetverslaving
De voedingsindustrie speelt in op het begeren van lekker eten doormiddel van beelden en geur. Inmiddels zorgen ze er niet voor dat je genoeg voedingsstoffen binnenkrijgt, maar ze verkopen het gevoel dat je kunt ontsnappen aan de dagelijkse sleur en stress.
Heel toevallig is eten met een combinatie van suiker, vet en zout ook het meest winstgevend.
Hoe kom je van een eetverslaving af?
De essentie van het boek is dat we niet moeten vertrouwen op onze hersenen. We moeten leren omgaan met bepaalde situaties waarbij we lekker eten begeren en moeten ons gedrag daarop aanpassen: Als dit gebeurt, dan moet ik dat doet of zeggen.
We moeten ons gedrag dus aanpassen en niet emotioneel reageren als de mogelijkheid van ‘lekker eten’ zich voordoet. De combinatie van suiker, vet en zout moeten we associëren met negatieve gedachten, niet met de positieve gevoelens die we van nature krijgen van ‘lekker eten’.
Kessler zegt dat je dit het beste kunt doen door erg structureel te eten, producten te eten die we lekker vinden (maar wel erg gezond zijn) en onszelf er constant aan laten herinneren wat er gebeurd als we ongezond eten en aan onze eetverslaving toegeven.
Conclusie ‘The End of Overeating’
Dit boek is zeker niet voor iedereen, maar als je het interessant vond om dit artikel te lezen, dan is de kans erg groot dat je dit boek wilt lezen. Het boek geeft een duidelijk beeld van de huidige (wetenschappelijke) inzichten op het gebied van eetverslavingen, al kunnen de hoofdstukken over de voedingsindustrie af en toe overkomen als het afschuiven van schuld. Mijns inziens ben je uiteindelijk toch zelf verantwoordelijk voor wat je in je mond stopt.
Helaas is het boek niet verkrijgbaar in het Nederlands, maar alleen in het Engels (verkrijgbaar bij o.a. Amazon).
Heb het boek zojuist gelezen en vond het buitengewoon de moeite waard.
De hoofdstukken over de voedingsindustrie vond ik overigens erg interessant en ik had niet het idee dat de schrijven een poging deed om de schuld van eetverslaving af te schuiven op de industrie.
Het is goed om te weten dat de industrie wéét wat mensen eetverslaafd maakt en daar ook doelbewust gebruik van maakt.
Zoals in het boek aangehaald wordt: "In short, the maingoal is to get you hooked".
Persoonlijk vind ik die wetenschap een hulp bij het opwekken van negatieve associaties bij eten dat alleen nog maar meer eten in de hand werkt.
Wanneer ik weet dat iets zo is ”designed” dat het amper gekauwd hoef te worden zodat ik er daardoor veel te veel van eet en dat het een uitgekiende combinatie heeft van suikers, vet en zout om me wederom zoveel mogelijk te laten eten ook al is dat niet goed voor me, dan krijg ik de neiging om te denken: Hey, daar trap ik niet meer in!
Ook is het best handig om te weten op wat voor een onsmakelijke manier veel kant-en-klaar eten tot stand komt, de trek wordt aanmerkelijk minder.Bij mij in elk geval.
Ik kan het boek aanbevelen, zeker aan eetverslaafden die niet alleen willen weten wat ze zouden kunnen doen om met hun verslaving om te gaan, maar ook om te leren dat hun verslaving niets te maken heeft met het ontbreken van een stevige ruggegraat!