Snoep als beloning of troost voor kinderen laat nare bijsmaak achter

Heel veel ouders geven hun kinderen snoep als beloning of als troost. Als een kind iets goed gedaan heeft en braaf is geweest wordt vaak een snoepje gegeven, maar ook als er iets gebeurd is dat niet leuk is, krijgt het kind een snoepje.

Snoep is makkelijk, goedkoop en het werkt bijna altijd. Maar in Nederland waar het aantal dikke kinderen snel toeneemt kun je je afvragen of dit wel een goed signaal afgeeft. Het aantal gevallen van diabetes neemt als gevolg van te weinig beweging en te veel suiker sterk toe.

Het lijkt er op dat de gemiddelde levensverwachting voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog weer gaat afnemen door verkeerde eetpatronen:

• Vier van de vijf kinderen krijgen niet de minimum hoeveelheid groente en fruit binnen die ze eigenlijk dagelijks zouden moeten eten. Daarentegen eten ze steeds meer producten met een lage voedingswaarde zoals snoep, koekjes, chips en patat.
• Kinderen drinken steeds meer frisdrank in de afgelopen decennia. Hierdoor krijgen ze veel te veel suiker binnen.
• Kinderen zitten steeds langer voor de televisie en spelen langer computerspelletjes. Buiten spelen, en dus calorieën verbranden, is steeds minder populair. Dit mag maximaal 2 uur per dag zijn, maar tegenwoordig is het vaak 3 of 4 uur per dag.

Maar wat heeft dit te maken met het geven van snoep als beloning aan kinderen?

Meer dan je denkt. De mens wordt geboren met een voorkeur voor zoetigheid. Deze voorkeur kan worden gestimuleerd of geremd.

Als je de voorkeur voor zoet stimuleert ontwikkelt het kind een afkeer voor alles dat niet zoet smaakt, zoals groenten en andere ongezoete producten. Door kinderen steeds suiker te geven in de vorm van snoep en frisdrank neemt de kans af dat ze gezond gaan eten.

Uit onderzoek is gebleken dat snoep het favoriete eten wordt van kinderen als ze het als beloning krijgen. En omdat het hun favoriete eten is, willen ze er steeds meer van. Zeker wanneer snoep makkelijk te krijgen is, eten ze er snel te veel van.

En wat als je geen snoep geeft als beloning aan kinderen en ze zien dat andere kinderen het wel krijgen?

Als kinderen die geen snoep mogen zien dat andere kinderen wel snoep krijgen, dan wordt snoep de ‘verboden vrucht’. Het wordt dan nog meer begeerd omdat zij het niet mogen hebben.

Daarom is het voor ouders die niet willen dat hun kinderen snoep krijgen extra moeilijk. Ze komen voor een ongemakkelijke situatie te staan, want hun kinderen zullen nog meer snoep eten als ze de kans krijgen. Zeker op het moment dat het kind oud genoeg is en het snoep zelf kan pakken uit de kast of kan kopen in de winkel beginnen de problemen.

Het meest bizarre is dat kinderen dus iets krijgen dat een lage voedingswaarde heeft, slecht is voor je lichaam en toch een beloning is voor goed gedrag of als troost. Zwart-wit gezien zeg je dus “Hier heb je iets slechts voor je omdat je braaf bent geweest”. Zie jij de logica?

In het onderzoek van Joanne Ikeda dat ik hiervoor gebruikt heb wordt geen lijn doorgetrokken naar volwassen worden. Maar ik kan deze vraag toch niet uit mijn hoofd krijgen:

Wordt hier de basis gelegd van emotioneel eten?

Ik heb geen onderzoek kunnen vinden die deze vraag beantwoord, maar ik kan me voorstellen dat emotioneel eten hier wel mee te maken heeft. Zodra jij je slecht voelt, of juist goed voelt beloon je jezelf met eten, en vaak zijn dit geen gezonde producten, maar juist zoete producten zoals chocola, snoep en ijs. Alleen zijn de ouders dan niet meer in de buurt om de hoeveelheid in de hand te houden, dus eet je de hele verpakking op.

Ik denk daarom dat het weg eten van pieken in emoties, zowel omhoog als omlaag, aangeleerd is. Zodra ik meer informatie heb gevonden over dit onderwerp zal ik er zeker op terugkomen.