De oorzaak van Anorexia Nervosa is gedeeltelijk genetisch bepaald. Dit blijkt uit een onderzoek van de Amerikaan Graig Johnston. Als Anorexia in je familie voorkomt heb je 12 keer meer kans om de ziekte ook te krijgen.
“De genen laden het pistool, de omgeving haalt de trekker over,” zegt Johnson in Novum Nieuws. Vooral de cultuur en de maatschappij zijn de afgelopen 40 jaar veel onderzocht als het gaat om onderzoek naar de oorzaak van Anorexia. De laatste tijd komt Anorexia vaak in het nieuws omdat modellen en popsterren een belangrijke oorzaak zouden kunnen zijn.
In het onderzoek dat nu al meer dan 10 jaar loopt wordt gedaan in 8 grote steden, waaronder 2 in Europa, namelijk Londen en München.
Anorexia nervosa betekent letterlijk ‘gebrek aan eetlust door nerveuze oorzaken’. Maar dat is eigenlijk misleidend, omdat anorexia patiënten geen gebrek aan eetlust hebben, maar juist doelbewust proberen hun eetlust en hongergevoel te onderdrukken. Alles wat te maken heeft met eten, gewicht en lichaamsomvang is een obsessie voor ze. Anorexia komt vaak voor bij jonge vrouwen.
Vooral bij 11 tot 14 jarige meisjes zijn vaak signalen zichtbaar die tot Anorexia kunnen leiden. In die periode komen zij namelijk een derde van hun volwassen gewicht aan. Als iemand in die periode iets zegt van hun gewichtstoename kan het mis gaan.
Ze komen dan in een periode van diëten, waar ze mogelijk niet meer uit kunnen komen.
Bron: Associated Press
ik heb anorexia maar ik voel me dik
ik gebruik de laatste tijd zelfs laxeerpillen
en als ik wat eet spuug ik het gelijk uit
wat moet ik doen
hellp
ik weet het niet.
Probeer dingen vaker positief te zien. Blijf volhouden, en blijf er proberen uit te komen. Probeer de laxeer pillen te stoppen.
Dingen die je moeilijk vind, worden vanzelf makkelijker. Vraag om hulp, ookal, is het moeilijk, een goeie vriendin van mij, heeft ook anorexia, ze heeft het een maand geleden haar ouders verteld, nu steunen die haar ook. Probeer je zelfvertrouwen te verhogen, miss is een psycholoog een goed idee. Als je wil sterk genoeg is om niet te eten,is hij ook sterk genoeg om dat je wel kan eten. Het lukt natuurlijk niet meteen, en als je terug valt probeer altijd vol te houden, en niet te denken, ooh ik kan het toch niet.
Meid, ik wens je heel veel sterkte
@ Laila: zoek hulp. Dat is het enige wat ik je kan meegeven want alleen red je het niet. Vertel het je ouders, je mentor, je beste vriendin.. Wie dan ook, iemand die je vertrouwd en waarvan je hulp accepteerd. Erkennen dat je een probleem hebt is de eerste stap. Hulp vragen de tweede. En met die stap moet je niet te lang wachten, want het wordt steeds moeilijker. En geloof me, het is de hel. Sondevoeding in het ziekenhuis, 11 maanden opname in een kliniek.. Ik spreek uit ervaring.
Iedereen zegt dat ik ook anorexia heb, maar dit zien ze fout. Ja ik wil afvallen en ja ik ben te dik, maar dan echt te dik ik bedoel als je anorexia hebt ben je toch dun? nou ik weeg maar liefst 60 kilo bij een lengte van 163 dus waar hebben ze het over. Iedereen is meteen bezorgd over me omdat ik al ruim 12 kilo in 2 maanden kwijt ben, geloof me ik heb geen anorexia, dit zeggen ze alleen maar omdat me moeder het wel heeft gehad..of denken jullie hier anders over?
Ik denk dat ik ook anorexia heb. Ik ben bang om iets verplicht te moeten eten, en ik eet gewoon liever niet. Eerst kotste ik ook. Gelukkig doe ik dat nu niet meer, maar ik durf gewoon niet meer te eten. Ik eet ook heel weinig. Ik weeg ook niet zoveel. 42.5 en 1.71 meter lang. Maar ik ben 12. Wat moet ik doen? Ik ben bang dat als ik het tegen mij ouders of mijn mentor vertel ze denken dat ik me aanstel, dat ik niet zo dom moet doen. Wat moet ik nu, en het belangrijkste: hoe zou ik het uberhaupt moeten vertellen aan iemand?
Ik had ook Anorexia gehad, ,maar het is nu een beetje over aan het gaan, maar toch wil ik terug anorexic zijn, maar ik maak me zorgen want m’n menstuatie is er een tijdje niet meer, en als ik nu weer afval komt ie misschien nooit meer terug en kan ik niet meer trouwen en kinderen krijgen weet er iemand een idee waardoor ik heel dun ben en m’n menstruatie toch doorgaat?
een hele goeie vriendin van me, zeg maar gerust m’n beste, heeft anorexia.
toen ik haar voor het eerst op school zag
want ik ging net naar de middelbare,
dacht ik al dat er wat met haar was, ze was zo extreem dun.
ik had haar opgezocht op hyves en kwam steeds meer in contact met haar.
ik vond haar altijd al gaaf,
ze zag er apart uit en ze durfde zichzelf te zijn,
dat zocht ik al heel lang omdat ik ook nooit echt ‘normaal’ was.
De vriendin die destijds mijn ‘bff’ was daar ging ik niet meer zo vaak mee om.
rond het einde van 2008 ging het niet zo goed met die ‘nieuwe’ vriendin,
ik probeerde er zoveel mogelijk voor haar te zijn en een goeie vriendin te worden,
ondertussen had ik haar msn al gevraagd.
we gingen steeds meer met elkaar om,
een tijdje later kwam ze een keer langs het was erg gezellig en ik deed me eigenlijk een beetje anders voor dan hoe ik was.
een paar maanden later kwam ik weer eens bij haar en zo ging het verder,
totdat ik een keer in de buurt was en ik naar haar toe ging,
ze wou niet naar huis en was een soort van weggelopen,
ze bleef slapen, dat moest natuurlijk wel even overlegd worden met haar ouders.
En toen kwam het,
die vriendin waarvan ik al dacht dat ze erg mager was,
had anorexia,
eigenlijk wist ik het door een meisje op school al een beetje die had gehoord van haar ouders dat haar moeder had gezegd tegen haar ouders dat ze steeds minder at, en toen kwam ik er achter via weer een ander meisje dat ze een eetstoornis had,
maar toch was het nóg een shock dat ze anorexia had.
ik zit er nog elke dag mee en maak me vaak zorgen,
misschien wel veel te veel.
Ik wens de mensen die iemand in de familie hebben of in een vrienden kring veel succes, het is moeilijk om iemand te steunen terwijl je niet goed weet wat je moet doen.
ik weet nog steeds niet altijd hoe ik ergens op moet reageren.
Ik heb een sterk vermoeden, dat mijn dochter (15jr.)anorexia heeft. Nadat ik haar hiermee heb geconfronteerd ontkende ze stellig. Omdat ik van een misschien mug geen olifant wel maken heb ik dit later rusten, echter wel "stiekem" in de gaten gehouden. Nu na enige tijd weet ik bijna zeker dat ze anorexia heeft.
Daar ik kan praten als brugman heb ik haar aangeboden om hulp te gaan zoeken maar bij dit idee slaat bij haar de paniek toe. Mijn vraag is dan ook; willen mensen met anorexia echt niet geholpen worden en waarom is er zo’n angst om de waarheid onder ogen te zien? Controle kwijt raken? Zijn er veel mensen die achteraf zeggen: had ik maar eerder hulp gehad ondanks…..
Zoals iedere moeder wil ik niets liever dan mijn dochter zien lachen en genieten van iedere nieuwe dag.
Mocht er iemand zijn die tips heeft,al dan wel of niet uit eigen ervaring, met het motiveren van iemand met anorexia om toch die stap te gaan maken om hulp te gaan zoeken hoor ik dit heel graag!
Beste ellen,
hoewel je oproep al bijna 2 jaar geleden is wou ik hier toch nog even op reageren.
ik ben zelf 18 en heb een eetstoornis.. en het ergste wat iemand kan doen is je dan te dwingen om te eten..doe dit dus vooral niet.
wat je zou kunnen proberen is haar rustig (vooral niet aanvallend) te vertellen dat je, je als moeder zorgen maakt omdat je van haar houdt en het beste met haar voor hebt..
Dat je er altijd voor haar zal zijn wanneer ze je nodig heeft, en dat je de laatste tijd opmerkt dat het niet zo goed met haar gaat.
Pas wanneer jij genoeg vertrouwen gewonnen hebt zal ze je binnen laten in haar angsten en misschien zelfs wel je hulp aannemen.
Want mensen van buiten af is voor een anorexia patient net als eten.. in beiden gevallen is het binnenlaten en toelaten van hulp heel erg moeilijk.
Ze heeft hiervoor tijd nodig.
Hou haar in de gaten, en help haar met haar strijd (mocht je concluderen dat het ook echt zo is)
Dit kan je doen door samen met haar te ontbijten en haar zelf te laten kiezen wat ze wil eten. Zet bijvoorbeeld ligt jam neer, of koffie zonder suiker, of kellogs cereals (weinig calorieen)
Ook kan je met haar een boswandeling maken waarin ze je misschien meer in vertrouwen neemt..als je 2 uur lang met elkaar loopt komt er echt wel wat uit.
Ten slotte wil ik je nog even heel veel succes wensen.. ik weet hoe moeilijk het is om als moeder te zien hoe je kind met zichzelf worstelt.
Liefs,
Saar.
jezus wat een slap gelul allemaal. als je echt anorexia zou hebben zou je dat niet zomaar op een website plaatsten. jullie willen gewoon aandacht. geloof me anorexia is een heftige psychische stoornis daar moet je geen aandacht mee proberen te trekken. er zijn zat andere manieren.
gr
@ pfffff: jij hebt duidelijk nog nooit iemand met anorexia gesproken of het zelf niet (gehad). De meisjes (jongens) die hier reageren, zijn juist ten einde raad. Het is heel moeilijk om face to face (tegen bekenden) te zeggen wat je hebt of denkt te hebben. Via internet, dus via reacties op dit artikel bijv., is vaak een van de eerste stappen. Als je dan ook nog zo’n reactie van jou krijgt, kun je helemaal het idee krijgen dat je maar een zeurzak bent. Man, het is hartstikke moeilijk om toe te geven dat je anorexia hebt. En ze zeggen het HELEMAAL NIET om aandacht te vragen. Dus pffff, voordat je weer iets zegt, even goed nadenken!
Ik heb een vriendin en ze wilt wel nog eten. maar als ze eet steekt ze haar vinger in haar keel en kotst ze het terug uit. IK weet helemaal niet wat ik moet doen. Ik heb al verschillende keren gezegd dat ze er mee moet stoppen omdat het niet goed voor haar is ma ze luistert niet en ze beseft niet dat het niet goed voor haar is. please help me ik ben ten einde raad.
@anoniempje
Kun je een vertrouwenspersoon of mentor op school inlichten? En of die dan met haar wil gaan praten?
“ik weet het niet meer” Je hebt een gezond gewicht!!
beste ellen,
zelf heb ik van mijn 9de tot 19de jaar anorexia gehad.
inmiddels ben ik bijna 5 jaar beter.
ik ben kliniek en ziekenhuis in en uit gegaan, maar niks hielp. en nee je wil ook niet geholpen worden. ik heb wel een aantal tips hoe je haar zelf zou kunnen helpen.
graag doe ik dit liever persoonlijk per mail dan hier alles uitgebreid op een site te zetten.
mijn email adres is; prulleprutje@gmail.com
als je weet dat je anorexia hebt dan weet je toch wel dat je dun bent?
kijk op google naar fotos van mensen met anorexia vind je dat mooi?
groetjes isabel