Er wordt wel eens beweerd dat eten een obsessie wordt als je aan vasten doet. Ik kan met zekerheid zeggen dat dat inderdaad het geval is, maar dan wel op een goede manier: ik ben nu tenminste bewust bezig met eten én bewegen en heb een uitdaging gevonden in het bereiken en behouden van een bepaald gewicht. Mensen kennen mij amper terug.

Nu kijken of er nog een paar kilootjes vanaf kunnen…

Omdat ik van mezelf wist dat ik de discipline niet had om simpelweg gezonder te gaan eten of te gaan sporten, besloot ik de methode te gebruiken die mij in het verleden al eens had geholpen: vasten op water en thee. Op internet las ik vervolgens over IF waardoor ik mijn oorspronkelijke plan om alleen op woensdag te vasten al meteen omzette in het voornemen om op ma, wo en vr te vasten en op de overige dagen gezonder te eten, incl. ontbijt. Ontbijten deed in nl. nooit. Alleen de eerste dag vasten, 19 augustus, was moeilijk; daarna is het vanzelf gegaan.

Na 3 weken vasten at ik 2 weken normaal, om mijn metabolisme weer volledig op gang te krijgen, en nu ben ik weer een aantal dagen aan het vasten.

En weet je wat? Het werkt! Ik weeg nu 10 kilo minder dan toen ik begon en dat in slechts een week of 6. Ik voel me ook veel fitter, beweeg daarom meer (vnl. wandelen, fietsen en buikspieroefeningen), en eet ook nog eens gezonder op de dagen waarop ik gewoon eet, waar ik nu WEL de discipline voor heb. Af en toe trakteer ik mezelf nog op een snack, maar dat moet kunnen IMO. Mijn broeken zitten veel ruimer en ik zie er zichtbaar beter uit.

Mijn doel voor 1 januari 2010 is max. 72 kilo en ik weet 100% zeker dat het me met IF gaat lukken. IF is dus – wat mij betreft – een absolute aanrader!

Vasten in de Ramadan is geen boetedoening.
Vasten doe je voor God. Enkel voor God. Iemand die zegt te vasten, kan heel makkelijk de boel in de maling nemen. Stiekem eten en toch zeggen dat hij/zij vast. Niemand kan dat controleren, het is fysiek niet zichtbaar. En als je wél vast, dan weet alleen God dat.Daarom is vasten iets héél persoonlijks tussen God en diegene die in God gelooft. Het gaat om de persoonlijke band tussen God en jezelf. Ervaren van de aanwezigheid van God. Het gaat dus zeker niet om boetedoening.

Een correlatie tussen de ramadam en negatieve effecten is niet noodzakelijk een causatie tussen het daadwerkelijke fysiologische effect van vasten en de nadelen die men voelt over de ramadam.

En @nancy: een algemene richtlijn bij afvallen is dat er per week maximaal 1/2e kilo (bij vrouwen) of 1 kilo (bij mannen) af mag. Is het meer, dan is er sprake van onverantwoord afvallen en vaak ook sprake van een zogenaamd crashdieet waarin men gewoon geen voeding binnenkrijgt.

De grap bij intermittent fasting is geloof ik dat je wel probeert om een gezonde, gevarieerde voeding binnen te krijgen maar doordat je dit concentreert in een klein venster eet je als vanzelf wat minder. Ook neemt na enkele dagen het hongergevoel af en wordt het makkelijker om deze vorm van eten vast te houden.

Maar zoals bij alles : Vind uit waar je jezelf lekker bij voelt en hou je daar aan. Geen mens is hetzelfde.

Jouw vergelijking met IF en de Ramadam klopt van geen kanten. Je zegt:

" * Het aantal verkeersongelukken tijdens daglicht neemt sterk toe in landen als de Verenigde Arabische Emiraten.
* De werkdag wordt verkort naar 32 uur omdat alertheid, stemming en focus sterk afnemen en de productiviteit daardoor drastisch afneemt
* Fysieke inspanning tijdens vasten – zoals snelheid, wendbaarheid en conditie – van professionele voetbalspelers worden tijdens Ramadan meetbaar sterk negatief beïnvloed. "

Maar dit komt dus doordat veel mensen geen verstand hebben van de verhoudingen tussen macronutriënten, en de hoeveelheid calorieën die ze binnen 24u toch zich moeten nemen. En sowieso; als je last hebt van bijwerkingen door het diëten, dan doe je iets niet goed…IF=8u slaap, 8u leven, 8u eten..