Wanneer men het over de “Oosterse” of “Aziatische” keuken heeft, dan denkt men doorgaans aan gezond, verantwoord en gevarieerd eten.
Toch zijn Aziatische gerechten zeker niet per definitie gezond. De Oosterse keuken waar wij Nederlanders veruit het meest gebruik van maken is de Chinese. Het is namelijk enorm makkelijk om “even Chinees te gaan halen”. Bovendien is Chinees relatief goedkoop en je eet je er (doorgaans twee dagen lang) compleet verstopt aan. Het nadeel van Chinees is echter dat het helemaal niet zo gezond is als veel mensen denken of hopen. Hoe dat komt wordt in dit artikel nader uitgelegd.
Chinees VS. Oosters
Veel Oosterse keukens en diëten zijn erg gezond. Ze maken weinig gebruik van suiker, zijn zuinig met verzadigde vetten en zijn niet bang om groenten in hun gerechten te verwerken. Denk maar eens aan:
• De Thaise keuken: o.a. wokschotels, Thaise zalm en wortelsoep.
• De Japans keuken: o.a. sushi, sashimi, teppanyaki en Japanse thee.
• De Vietnamese keuken: o.a. hele rijst, rauwe bladgroenten en veel soepen.
• De Koreaanse keuken: o.a. kimchi (verzonken groenten), chilipepers en zeewier.
Bovenstaande keukens, gerechten en ingrediënten hebben bijgedragen aan de goede en gezonde reputatie van Oosters eten. “Chinees” is echter meegelift op deze reputatie, zonder er een beduidende bijdrage aan te hebben geleverd. De Chinese keuken – en met name de Nederlandse variant – staat namelijk bekend om haar vette varkensvlees, de vele (en grote hoeveelheden) suikerrijke sauzen en het gebrek aan verse groenten (met uitzondering van zuivere tjaptjoi).
Chinees laten staan
Veel gezonde ingrediënten, kruiden en specerijen (waaronder groene en witte thee) komen oorspronkelijk uit het Oosten. De directe link die veel mensen leggen tussen Oosters en gezond zou dan ook kunnen verklaren waarom veel mensen denken (of willen denken) dat ook de “Chinees” die je bij de typische afhaalrestaurants en lopende buffetten krijgt voorgeschoteld verantwoord en gezond is. Ten opzichte van de Japanse, Thaise, Vietnamese en Koreaanse keuken kent de Chinese variant echter veel te veel vette en zoete gerechten. Enkele voorbeelden hiervan zijn:
• Foe Young Hai – Ei overgoten met rode saus
• Babi Panggang – Geroosterd varkensvlees in zoetzure saus
• Babi Ketjap – Varkensvlees in ketjapsaus
• Koe Low Yok – Vlees in zoetzure saus
• Guo Naan – Geroosterd spek
• Char Sieuw – Geroosterd varkensvlees, gemarineerd in saus
• Koe Low Kai – Kip in zoetzure saus
• Tau Si Kai – Kip in zwarte bonensaus
• Tzoe Wan – Geroosterd varkensvel
Conclusie Chinese restaurants
Chinees halen bij een afhaalrestaurant of eten tijdens een lopend buffet is niet goed voor je lijn. Het kost slechts een klein beetje meer moeite om een mager kipfiletje met verse roerbakgroenten en een klein beetje (lichte) woksaus in een wok te doen. Zodoende verwen je jezelf met iets dat wellicht net zo lekker is als Chinees en vast en zeker vele malen gezonder is dan vet varkensvlees, spek in saus of geroosterd varkensvel.
Gerelateerde artikelen
Verzadigde en onverzadigde vetten: wat is het verschil en welke zijn beter?
Boter, margarine of halvarine – wat is het beste tijdens het diëten?
Voordelen van Omega-3 en Omega-6 vetzuren (meervoudig onverzadigde vetzuren)
Als de auteur van dit artikel zich meer zou verdiepen in de Chinese keuken, dan kan de helft van de genoemde voorbeelden al weggestreept worden. Het zou dan de auteur ook sieren om ook andere gerechten van de authentieke Chinese keuken te nemen.
De genoemde gerechten, die wel authentiek zijn, zijn te vet en/of zoet. Wat het vet betreft: alle vlees is vet. Alleen de hoeveelheid kan verschillen afhankelijk van welk dier het betreft en welk deel van het dier wordt gegeten. Bijvoorbeeld, char sui dient van mager (dit blijft wel een subjectief begrip) vlees van een varken afkomstig te zijn. Als het goed is, wordt het vlees lichtjes (bijv. via een penseel) gemarineerd. De smaak van het vlees dient dus ondanks de marinade overheersend te zijn. Een goed bereide char sui is dus relatief gezien mager. Als je het vlees ergens in een marinade/saus laat druipen, dan krijg je inderdaad een ongezonde drap. Wat het zoete betreft: dit is afhankelijk van de vakmanschap van de kok. Hierbij hoeft een saus helemaal niet zoet te smaken (zeker niet bij kip in zwarte bonensaus).
Verder valt het op dat alleen maar vleesgerechten worden genoemd. Dat is wel een dooddoener, omdat in elke keuken ook op z’n minst een groentegerecht te vinden is. Om nu groenten met vlees te vergelijken en dat weer door te zetten naar Chinees vs. Thais/Japans/Vietnamees/Koreaans is appels met peren vergelijken.
De Nederlandse van Chinese keuken variant wordt vermeld. Ik zou zeggen: er is maar 1 variant, namelijk de Chinese. Al het andere is domweg aangepast aan de “Nederlandse” smaak. Ik weet niet in hoeveel en welke restaurants de auteur geweest is om tot zo’n vermalijde conclusie te komen. Ik zou zeggen: ga eens naar Chinatowns te Amsterdam, Rotterdam of Den Haag. Hier worden wel authentieke gerechten geserveerd (vraag dan wel om de juiste menukaart, want anders kan je weer kiezen uit die rommel foe yong hai, babi pangang etc.)
@ Wai-Hung Wong
Ik zal niet zeggen dat het artikel honderd procent overtuigt en helemaal objectief is, maar jouw reactie slaat echt alles. In het artikel wordt meerdere malen aangehaald dat met name de Nederlandse variant van de Chinese keuken ongezond is. Waarom bepaalde gerechten “weggestreept” zouden kunnen worden is mij niet duidelijk. Je spreekt jezelf tegen wanneer je zegt dat alle vlees nu eenmaal vet is, maar dit afhangt van de vleessoort. Bij afhaal en buffetrestaurants “druipen” gerechten heel vaak in de saus. Chinese gerechten die je in Nederland veruit het meeste terugvindt zijn nu eenmaal vleesgerechten. En wanneer je in een restaurant naar de “juiste menukaart” moet vragen, dan is er iets goed mis.
Er zijn vast een aantal gezonde Chinese restaurants te vinden als je een beetje zoekt in Nederland. Er staan vast ook bij gemiddeld ongezonde Chinese restaurants wel wat gezonde gerechten op de kaart. Maar ik denk dat de gemiddelde Nederlander niet verder komt dan de babi pangang van de Chinees op de hoek, om het maar even simpel te zeggen. Vanuit dat opzicht zijn de genoemde bezwaren m.i. heel reëel. Vooral het suikergehalte in die gerechten wordt flink onderschat, ook als je het kant-en-klaar bij de supermarkt haalt.
@Paul,
In de titel staat toch echt duidelijk Chinees. Pas halverwege het artikel wordt er gerept over de Nederlandse variant. Wordt er dan ook gesproken over de Nederlandse variant van Thais, Japans etc.?
Gerechten wegstrepen slaat op het feit dat deze gerechten niet Chinees zijn en niet op de Nederlandse variant ervan. Dat jij de laatste intepretatie hanteert, is jouw goed recht. Er zijn alleen niet veel mensen, die dat op deze manier doen.
Verder geef ik alleen maar aan dat er gradaties voor vet zijn en dus bepaalde vleessoorten relatief gezien niet zo vet zijn. Wat dit moge zijn, dit blijft nog steeds een subjectief begrip. Wat ik bijvoorbeeld mager vind (bijv. char sui) kan jij weer vet vinden. Ik geef je gelijk wat betreft de sauzen; vaak zijn de de gerechten ondergedopen in de saus. De saus is dan ook vaak een bron van vet en/of zoetigheid. Echter, het merendeel van klandizie wilt gewoon een saus erbij. Zelfs als een gerecht zonder saus wordt geserveerd, dan alsnog eist men een saus. Het zal waarschijnlijk in de Nederlandse cultuur zitten dat men saus bij een gerecht wenst.
Dat je vindt dat er iets mankeert over de juiste menukaart, is een beetje gebrek aan kennis aan jouw kant. De authentieke Chinese restaurants zijn doorgaans gericht op de Chinese klanten en kennen dus menukaart in Chinees schrift. In deze Chinese restaurants krijg je als autotochtone Nederlander standaard een menukaart welke niet veel verschil heeft met de doorsnee afhaal-Chinees. Door een Nederlandse vertaling van de Chinese menukaart te vragen kan men dus authentieke gerechten bestellen. De laatste tijd zie ik echter meer 1 kaart in de Chinese en Nederlandse taal ipv 2 verschillende kaarten.
Helemaal met de auteur eens; die vieze rode smurrie die over babi pangang gesmeerd wordt (bij vrijwel alle chinese restaurants)
is altijd verschrikkelijk zoet. Het lijkt wel aarbeienjam.
Ik denk dat het aan de “gemiddelde hollandse smaak ligt”. “Wij” willen kennelijk mierzoet eten. Het geldt ook voor andere voedings-
middelen. Ga maar eens een Calvé sausje of sladressing zoeken met minder dan 20% suiker…lukt je niet.
Persoonlijk vind ik dit allemaal onzin van gezond en ongezond eten van een chinees. Jullie leveren teveel commentaar. Alles in jullie land(Nederland) is gespoten vlees zowel groente. Een chinees kookt op een manier dat duizenden jaren is gedaan en ze bereiken toch leeftijden van honderd en zoveel jaren. Het gaat erom hoeveel je in een keer eet. Heb je wel gezien hoeveel een chinees eet? Of ze now zoet of zout van smaak zijn het is de originele manier van het gerecht. En dit mag niet verloren gaan. chinees eten is lekker en gezond. Alles moet in ballans blijven. Eet matig en beweeg. Jullie groente die je daar verbouwt is ongezond, zowel vlees soorten. Allemaal bespoten met chemicalien en anti biotica. Hier begint alles van ongezond eten. Begin liever daarmee. Maar ga geen andermans keuken bekritiseren alsof jullie weten over alles wat in de chinese keuken moet gebeuren. Er zijn geen regels in de keuken. Als je moeite mee hebt chinees te eten is er altijd een keus het niet te eten. Jij moet je aanpassen aan het gerecht en niet het gerecht aan jouw. Anders is het gerecht dan niet meer het origine.