In navolging op mijn artikel over Anorexia Nervosa, vandaag meer informatie over een tweede variant van een eetstoornis- Bulimia Nervosa.
Ziektebeeld
Bij mannen en vrouwen met Bulimia wisselen periodes van ontzettend veel eten en periodes van het innemen van laxeermiddelen en overgeven om geconsumeerd voedsel weer kwijt te raken elkaar af. Bulimia-patiënten doen dit omdat ze zich overweldigd voelen door emoties, of omdat ze het gevoel hebben zichzelf te moeten straffen. Uit onderzoek is gebleken dat genetische aanleg een rol kan spelen bij de kans op het ontwikkelen van Bulimia Nervosa, waarbij omgevingsfactoren de uiteindelijke trigger zijn.
Mensen met Bulimia zijn zich meestal bewust van het feit dat ze een eetstoornis hebben. Dankzij hun obsessie met voedsel, kopen ze soms tijdschriften en kookboeken om recepten te lezen, en vinden ze het leuk om dieetproblemen te bespreken.
Kenmerken
Kenmerkend gedrag voor iemand met Bulimia kan zijn:
- Terugkerende periodes van snel en veel eten, gevolgd door extreme schuldgevoelens en het innemen van laxeermiddelen of overgeven.
- Het gevoel geen beheersing te hebben over het eetpatroon.
- Het regelmatig volgen van strikte diëten en extreem veel sporten.
- Misbruiken van laxeermiddelen, diureticums en/of dieetmiddelen.
- Voordurende obsessie voor uiterlijk en lichaam.
Het belangrijkste kenmerk van alle mensen met een eetstoornis is een zeer laag zelfbeeld. Het is belangrijk om je te realiseren dat wat iemand een Bulimia-patiënt maakt – in tegenstelling tot Anorexia-patiënten – niet het gebruik van laxeermiddelen en overgeven is, maar de afwisseling van eetbuien en overgeven en/of laxeren.
Naast overgeven en het gebruik van laxeermiddelen is ook ander gedrag om voedselconsumptie te compenseren, zoals compulsief sporten in een poging alle ingenomen calorieën te verbranden en vasten na een eetbui, kenmerkend voor een Bulimia-patiënt. Iemand met Bulimia zal regelmatig voedsel verstoppen of ‘opslaan’ voor latere eetbuien. Men eet vaak alleen en in het geheim en het gewicht van mensen met Bulimia kan zeer sterk fluctueren in korte tijd.
Diagnose
De volgende criteria worden doorgaans door doktoren gebruikt om de diagnose Bulimia Nervosa te stellen. Het is echter absoluut geen omschrijving van hoe een Bulimia-patiënt zich voelt of wat hij of zij doormaakt. Het is bovendien zo dat je zelfs aan Bulimia kan lijden zonder aan een van de volgende criteria te voldoen. Met andere woorden: als je eetproblemen hebt is het gevaarlijk om deze criteria te lezen en daarna te zeggen “Ik voldoe niet aan de symptomen dus ik heb geen Bulimia”. Raadpleeg bij eetproblemen daarom altijd een dokter.
1. Terugkerende periodes van eetbuien.
Een eetbui wordt gekarakteriseerd door het volgende:
- In een korte tijd (bijvoorbeeld binnen twee uur) een hoeveelheid voedsel eten die zeker groter is dan wat de meeste mensen tijdens eenzelfde periode zouden eten onder gelijke omstandigheden.
- Het gevoel geen controle te hebben over wat men eet tijdens deze periodes (oftewel; het gevoel hebben niet te kunnen stoppen met eten of niet in de hand te kunnen houden wat of hoeveel men eet).
2. Herhaaldelijk ongewoon gedrag om voedselinname te compenseren om gewichtstoename te voorkomen.
Voorbeelden hiervan kunnen zijn overgeven, misbruik van laxeermiddelen, diureticums of andere medicijnen, vasten of excessief sporten.
3. De eetbuien komen gemiddeld minstens twee keer per week voor, tijdens een periode van minstens 3 maanden.
4. Het zelfbeeld wordt overmatig bepaald door lichaamsvorm en lichaamsgewicht.
5. Het verstoorde gedrag komt niet enkel voor tijdens periodes waarin de patiënt lijdt aan Anorexia.
Bulimia in combinatie met andere ziektes
Er zijn veel overeenkomsten tussen Bulimia en Anorexia, waarbij de voornaamste overeenkomst de oorzaak is. Er lijkt in sommige gevallen ook een verband tussen mensen met Bulimia en de kans op het ontwikkelen van klinische depressie. Een eetstoornis kan depressie veroorzaken, maar depressie kan andersom ook leiden tot een eetstoornis. Bij vrijwel elke patiënt met een eetstoornis liggen diepere emotionele conflicten ten grondslag aan de ziekte.
Gerelateerde artikelen
Kinderen vanaf 6 jaar lijden al aan anorexia en boulimia
Relatie tussen boulimia en hoog testosteron gehalte
Eetstoornissen niet begrepen en symptomen niet herkent door huisartsen
Ik heb zelf ook boulimia nervosa,
en alles wat in dit artiekel staat klopt opzich wel .. de dokter`s herkennen het op het begin inderdaad niet, pas toen mijn moeder het zei . toen zeiden ze dat ik alle symptonen had, en dat ik moest opletten dat het niet in anorexia kon overgaan.
nu zit ik een half jaar in therapie en krijg ook anti-depressie, maar zelfs de therapie helpt vaak niet,
omdat je in die cirkel blijft, en niks veranderd..
het is erg moeilijk hier mee om te gaan , want je leven draait alleen nog maar om dun willen zijn, en eten ..
Ik heb op m’n 14 anorexia gekregen en op m’n 17 is het omgeslagen naar boulimie..Nu ben ik 23 en heb nog steeds hetzelfde probleem… Ik heb therapie gehad, anti depressiva, ben opgenomen geweest in de psychiatrie, maar inderdaad zoals hierboven wordt gezegd, zolang je in die cirkel blijft veranderd er niets.Ik heb op zich geen probleem met het geobsedeerd zijn om af te vallen, ik voel me met momenten zo slecht, als ik dan eet en overgeef, zijn al m’n slechte gevoelens heel even verdwenen, maar ze komen steeds weer terug…en zo blijven we doorgaan…
ik heb in’t ziekenhuis gelegen met een ontsteking aan de pancreas door het overgeven… omdat ik niks gezegd had wisten de dokters ook niet wat er aan de hand was.. ze zette mj op een dieet en ik glipte naar de cafetaria om nog te gaan eten, en derna uit te braken…
Ik weet niet meer wat te doen om te genezen, sommige periodes gaat het heel goed, tot weken dat ik mezelf niet dwing om over te geven of te veel nar binnen schrok, maar vanaf de moment da ik het emotioneel moeilijk krijg, ben ik weer vertrokken, het is een visieuze cirkel en zal da altijd blijven
Ik heb ook boulimia. Op mijn 15e is mijn moeder overleden en sinds die tijd is het begonnen door het niet kunnen verwerken van mn verdriet en emoties. Doordat ik altijd aan iedereen wilde laten zien hoe sterk ik was en dat ik het wel redde. Niet dus van binnen was het een zooitje. Nu 5 jaar later heb ik het nog steeds en ben ik inmiddels alweer 4 jaar in therapie en pas sinds vorig jaar heb ik het kunnen vertellen dat ik boulimia had..met periodes gaat het goed maar er hoeft maar iets te gebeuren en het is weer fout. Al merk ik wel naarmate ik ouder wordt dat de goede periodes steeds langer worden en makkelijker vol te houden zijn. Misschien wel omdat je je niet meer zoveel aantrekt wat andere mensen van je zullen denken. Ik hoop er ooit vanaf te komen en doe er hard mn best voor en weet dat het ooit zal gaan lukken.
Ooh jee, als ik dit zo lees, hier kan ik ontzettend emotioneel van worden, mijn moeder is op mijn 16e ook overleden.. Heb sinds mijn 12e ook geen contact meer met mijn vader.. Dus stond er vanaf toen alleen voor.. Altijd een emo eter geweest.. Maar vanaf mijn 18e sloeg dat om.. Ik ging lijnen.. Resultaat 10 kilo eraf(Mocht toen ook wel) daarna ging het mis.. Ik begon mijn eten eruit te gooien door over te geven.. Sindsdien boulimia.. Dus nu 3 jaar.. Vind het afschuwelijk.. Zou niets liever willen dan beter worden.. Dus net afspraak gemaakt bij de dokter.. Ik wil en ga er wat aan doen.. Ik wil niet langer mijn leven laten beheersen door het eten en overgeven..
En als ik dit hierboven dan lees, ben ik zooo bang dat ik niet beter zal worden.. Heb het zo vaak geprobeerd.. Weken gingen goed.. En dan ging t weer flink mis.. Wil dat niet meer..
Ik wil en ga beter worden.. Ik ga er voor vechten.. Hopelijk doen jullie dat ook.. Weet wat jullie doormaken..
Succes en liefs
hoi! Ik heb doorsta juist hetzelfde wat jullie doorstaan!Ik heb ook boulimia! En eten is mijn grootste zorg. Elke dag neem ik me voor om een heel nieuw leven zonder boulimia te beginnen, maar het lukt dan vaak vr enkele dagen maar daarna herbegint het weer! Ik heb er voornamelijk last van tijdens schooldagen! Ik kom dan thuis van school en heb enorm veel zin in eten, en kan dan ook niet weerstaan zeker met boulimia in mijn achterhoofd waardoor ik me opvoorhand voorneem alles er later uit te doen komen!
Ik vind het verschrikkelijk hier onder te lijden! .. maar ik zou niet weten wat ik er kan doen! Het gaat met ups and downs en is gelinkt aan hoe ik mij voel!
Het is zo een makkelijke manier om je zorgen maar even te vergeten! het geeft je een kick, tot de eetbui voorbij is en het schuldgevoel op komt dagen!
Ik zou graag met iemand in contact komen die er in geslaagd is volledig van de boulimia af te komen!
LiefsX Lize
Ook ik heb last van boulimia.
Ik ga gelukkig nu naar een psycholoog en ga ontzettend mijn best doen om er vanaf te komen. Een leven zonder boulimia is voor mij erg moeilijk voor te stellen, al is dit wel mijn allergrootste wens!
Liefs,xx Esther
Haai, Ik heb nu ongeveer een jaar boulimia! eerst had me zus het en die is weggegaan en is er vanaf gekomen. Ze eet nu wel extreem gezond en is bang voor alles wat slecht voor je is!
Voor mij is me uiterlijk zo belangrijk dat ik op een gegeven moment ook ben gaan overgeven! het begon met een enkele keer in een week en nou is het elke dag en heel vaak 2/3 op een dag!
Ik kan niet meer anders denken dan aan eten!! mijn grootste angst is dat me ouders erachter komen omdat ze zoveel hebben moeten mee maken met me zus en ik wil ze dit niet nog een keer aandoen!
Maar ik wordt gek van mezelf en ik heb het gevoel dat ik heel erg hulp nodig heb!! ik kan het niet in me eentje oplossen!
Ik weet het allemaal perfect te verbergen, maar van binnen knap ik…
Ik merk aan me lichaam dat het helemaal uitdroogt!! me benen, handen, armen alles!
Weet iemand waar ik misschien anoniem terecht kan!!
ik weet het gewoon anders niet meer!!!
Liefs Xx
boulimia verscheurt je hele lichaam, vanbinnen doet het ZO pijn..
Het gevoel is niet te omschrijven..
Iedere keer als ik laxeermiddelen heb genomen en de krampen komen eraan, dan heb ik er altijd ZOVEEL spijt van, maar toch blijf ik het maar doen hoeveel pijn het ook doet..
Het overgeven wordt steeds moeilijker te verbergen en heb zoveel schrik om betrapt te worden..
Ik ben al jaren naar een psycholoog geweest, bij mij werd het alsmaar erger en erger hoe meer ik ging..
Iedere keer ik binnenkwam, zag ze aan mn gezicht dat ik was afgevallen of niet..
Kortom ik vind dat de mensen eetstoornissen eens moeten leren begrijpen: wij doen dit niet voor AANDACHT! Het verscheurt onszelf ook en wij kunnen er op dit moment niet alleen iets aan doen..
Het is een VERSCHEURENDE ziekte…
Liefs
hallo,
ik heb het ook het is vooral begonnen toen me vader me dik noemde toen ik 8 was. maar toen kreeg ik geen eetstoornis wel droeg ik sindsdien geen rokken of jurken meer. rond me 16e kreeg ik bulimia en daarna anorexia. rond me 19e leek het beter te gaan.. maar er blijft een periode komen dat ik toch voedsel uitkotst.. Nu ben ik 22 jaar en het is erger geworden ik eet niet meer ik heb de laatste maanden helemaal geen warme maaltijd meer gegeten .. soms eet ik chocolade maar dan voel ik me ook schuldig.. soms kauw ik op eten en spuug ik het uit.. het word steeds erger .. ik raak al in paniek als ik een grammetje aankomt .. ! ik voel me heel depresief en ik krijg vaak huilbuien als ik alleen bent , ik slaap slecht , ik menstrueert niet meer.. het is al een obsessie geworden.. en ik durf het niet zomaar aan iemand te vertellen. en ik kan zo boos worden als ik hoor van dat ik er goed uitziet doordat ik ben afgevallen, ik beschouw het helemaal niet als een compliment .. dan denk ik vanç DIT vinden jullie mooi! dat ik onder de 50 kilo weegt.. het is niet mooi! het is verschrikkelijk deze levenstijl..!! En het is cliche want soms praat ik met een paar vriendinnen en hun willen bv afvallen dan geef ik ze goede adviesç dat ze gewoon sochtends fruit moeten eten smiddags een maaltijd en savonds iets lights eten en voldoende water groente etc en dat terwijl ik het zelf niet doet ik verhonger mezelf en ik raad deze leefstijl niemand aan! En het is makkelijk praten over mensen die pro ana en mia zijn.. maar als je er zelf doorheen gaat weet je wat het is..
Boulimia is inderdaad een kutziekte. Ik heb het ook (nu vier jaar) en ik haat het! Het ergste is dat ik besef dat ik slecht bezig ben, en ik er toch zo goed als niets aandoe. Het is een vicieuze cirkel die alsmaar groter wordt. Ik ben nu zelfs aan het spijbelen omdat ik vanacht om 12u nog kotsend boven de wc stond en vanmorgen krampen had van de lax. Ik voel me zo kut, dus ik blijf maar thuis. Ik vind het echt verschrikkelijk om boulimia te hebben, maar stiekem kan ik het ook niet loslaten… Ik vind het ‘leuk’ om mezelf kapot te maken, om mezelf uit te putten. Als straf ook, zoals in het artikel beschreven staat, maar ook omdat ik mezelf zo verafschuw. Ik word er gewoon zo hopeloos van. Pfft.
Ben je al opzoek naar een hulp?
Ik heb al 3 jaar lang boulimia nervousa, ik ben onder behandelingen geweest bij de GGZ maar omdat ik na die groepstherapie een dag behandeling moest gaan volgen ben ik er mee gestopt, omdat ik ook studeer. Z’n dagbehandeling gaat niet met school samen, en daarom ben ik er mee gestopt,Ook vond ik het niet zo leuk om naar GGZ te gaan want, ik acepteer niet dat ik een ziekte heb, en als ik daar bent krijg ik weer het gevoel van ( owja ik heb een ziekte). Ik vind het zo rot dat ik weer terug kom in vicieuze cirkel, ik braak nu per daf 2/3 x ik ben bang dat het erger gaat worden. Ik ben wel gestopt met laxeertablet maar ook ben ik bang om er weer aan te beginnen, Ik heb nergens zin in, ik stel alles steeds uit, en daardoor voel ik me weer K*T. Ik probeer me zelf steeds te motiveren door te zeggen van morgen is er weer een dag en ik ga het NU anders aanpakken, maar het lukt me gewoon niet. Ik weet ook niet waar ik de beste hulp vandaan kan halen. Ik wil absoluut niet naar de GGZ, want dan moet ik stoppen met me studie.
Ik voelme zo eenzaam, ik durf het ook aan niemand te vertellen. ”
Liefs IK
je bent niet alleen en kom er voor uit!!
in mij ogen is het belangrijker om je eetprobleem aan te pakken dan je sudie vooralsnog te vervolgen.
op den duur zal studeren toch onmogenlijk gemaakt worden door je stoornis.
hallo,
dit is de eerste keer dat ik iets hierover schrijf, dus here it goes,
ik heb zelf ook al 3 en een half jaar te kampen met oa boulimia nervosa.
en het is een hel, het niet in controle zijn en dat weer overcompenseren, plotseling in de supermarkt staan, constant bezig zijn met eten, hoe je overkomt op andere mensen, de fysieke gevolgen. de schaamte niet te vergeten!
je wilt er van af maar ergens ook niet en alleen lukt dat dus ook niet “god wat ben ik zwak” en het constante gevoel van falen spoken door je hoofd behalve als je 3 dagen niks eet dan groente of sochtends je weegschaal een halve kilo minder aangeeft, die broek die opnieuw past om over een maand weer te klein te zijn etc.
aan iedereen die iemand in zijn omgeving heeft met een dergelijk eetprobleem of een andere stoornis;
verdiep je erin, ga dingen opzoeken ik denk dat eetproblematiek (en borderline) ergens bovenaanstaan op het lijstje van misopvattingen en onbegrepen stoornissen, wat het destemoeilijker maakt voor ons om ervoor uit te komen en hulp te zoeken, want vaak gebeurd dit pas als de omgeving ingrijpt. onderschat dit niet.
zelf heb ik de stap genomen en sta nu in the q voor een behandeling, ik hou mijn hart vast..
Ik heb sinds 2-3 jaar ook Bulimia, ik gebruik al deze jaren dagelijks 1 strip laxeertabletten.
Daarnaast kan ik af en toe sporten, of een dieet volgen, of goed op mijn voeding letten, maar de laxeertabletten blijven.
Overgeven vind ik “zonde” en kan ik niet. Continu diarre hebben vind ik inmiddels geen probleem en heb een goede smoes…
Na zwaar te hebben gegeten en dan alles eruit poepen, geeft me een soort kracht/bevredigend gevoel.
Ik heb ook soms vreetbuien en ik begrijp mijn lichaam niet meer.
Ik zie er goed uit, dat weet ik, dat hoor ik ook vaak genoeg, maar ik voel me niet goed.
Niemand in mijn omgeving weet van mijn eetstoornis af, laat staan het gebruik van laxeertabletten.
ZUCHT…
Beste mensen ik zie dat hier veel kennis is van bulimia. En ik zoek hulp. Ik zelf heb geen bulimia maar een vriendin van mij wel. Ze word behandeld en dit valt haar zwaar maar ik wil haar steunen. We praten erveel over maar soms weet ik niet wat te doen. Ze gaat de goede kant op maar heeft nu een soort van terug val. ze is goed aangekomen en buiten gevaar maar vind zicht zelf dik worden terwijl ze dat niet is bmi van 19. Ik weet niet goed wat ik hiermee moet aangezien ze dus niet accepteerd dat iets in haar ogen “dikker” zijn helemaal niet zo erg is. Hebben jullie tips voor mij? algemene tips?
Groeten D
Hey mensen ik ben een meisje van 13 jaar en ik weet niet wat ik moet doen, ik heb bijna alle symptomen van Bulimia(buiten het overgeven dan) en ik weet hier geen raad mee.Al mijn vriendinnen zeggen dat ik gewoon aandacht zoek ,maar dat is helemaal niet waar!!Ik word ook vaak gepest omdat ik niet zo mooi ben zoals mijn vriendinnen en toen begon ik mijn zelfvertrouwen te verliezen en begon ik me uit te hongeren .Kan iemand mij alsjeblieft helpen.Want ik k