Op Glamour.com kwam ik een interessant interview tegen met psychotherapeut Jean Fain, gespecialiseerd in eetgewoonten en verbonden aan de Harvard Medical School. Ze heeft wel een aantal interessante standpunten over hoe je tegen afvallen, en jezelf, aan zou moeten kijken, dus hieronder vind je een verkorte en losse vertaling van het interview.
Vooraf – Uitleg van de term zelfcompassie (self-compassion)
In het originele artikel wordt de term ‘self-compassion’ gebruikt. Hoewel de letterlijke vertaling ‘zelfcompassie’ niet als fout wordt aangegeven in Word, toch even een uitleg van de term aangezien het niet bepaald standaard Nederlands is:
Zelfcompassie houdt in dat je onvoorwaardelijk jezelf accepteert, begrip hebt voor je eigen sterke en zwakke punten, jezelf niet veroordeelt (en bestraft), maar dat jij jezelf kunt vergeven zodat het de volgende keer beter gaat en je dezelfde fout niet nog eens maakt (bron).
Het interview
1. De meeste mensen denken dat ze meer discipline nodig hebben om gewicht te verliezen en dat ze minder over zichzelf na moeten denken (niet-denken-maar-doen mentaliteit). Jij denkt het tegenovergestelde, waarom?
Zelfdiscipline richt je meer op de toekomst dan op het heden. Je probeert je met zelfdiscipline te houden aan een strikt dieet waarbij je geen rekening houdt met hoe jij bent of hoe jij je voelt; of je vol zit of honger hebt, of je enthousiast bent over het eten of het ontzettend saai vindt, of je hard aan het trainen bent of dat je lui op de bank zit etc.
Uiteindelijk blijkt dat zo’n dieet niet vol te houden is, en we geven onszelf de schuld in plaats van het dieet. We zouden niet genoeg zelfdiscipline hebben gehad. We hebben gefaald en troosten onszelf vaak met het eten van een snack (of het hele pak).
Zelfcompassie daarentegen helpt mensen door op een milde en minder bevooroordeelde manier naar hun huidige omstandigheden te kijken. Wanneer mensen zelfcompassie op weten te bouwen, verbetert hun eigen toekomstbeeld en hun stemming, en reageren minder op veranderende situaties met emotioneel eten.
Wanneer ze wel ontsporen door te reageren met emotioneel eten, dan kunnen zij zichzelf vergeven, vegen vervolgens het stof van hun schouders en brengen zichzelf weer op het goede spoor. De mensen die denken het te moeten hebben van zelfdiscipline hebben hier vaak de kracht niet voor en stoppen voor een lange periode met hun gezonde voornemens.
2. Toen Oprah zich dit jaar opnieuw ging toewijden aan het verliezen van gewicht, zei ze dat zelfliefde bij haar ontbrak waardoor ze vele kilo’s aangekomen was. Ik (= interviewer) denk ook dat wanneer je liefde en bevrediging vindt op andere plaatsen dan in eten, dat je minder eet. Heb je nog tips om meer van onszelf te leren houden, en waarmee je dus zelfcompassie opbouwt?
Geef in de eerste plaats jezelf meer lucht. Probeer niet om je te houden aan een strikt dieet en de veel te kleine porties. Wanneer je honger hebt, eet dan in elk geval tot je een voldaan gevoel hebt, maar zonder je propvol te eten.
Als je moe bent van het sporten, rust dan gewoon even. Als je zat bent van zalm en kip zonder vel, eet dan iets anders dat ook gezond is, maar je niet verveeld.
De hoop is dat je met een fatsoenlijke gevulde maag eens aan iets anders denkt dan diëten en lichaamsbeweging, zoals reizen, werk en relaties.
Ik geloof ook erg in meditatie om zelfcompassie op te bouwen. Besteed daarom 5 tot 10 minuten per dag in een rustige omgeving om te mediteren. Adem rustig en denk daarbij alleen aan positieve dingen in je leven en durf te dromen. Kom zo tot rust.
Mijn mening over zelfcompassie
Hoewel het idee van zelfliefde natuurlijk niet nieuw is, denk ik dat deze aanpak van zelfcompassie best goed kan werken. Duidelijk is wel dat zelfdiscipline, en de daarbij horende strikte diëten, in elk geval niet werken.
Waar je volgens mij wel voor op moet passen bij zelfcompassie is het accepteren van jezelf zoals je bent. Je moet wel duidelijke en gezonde doelen voor ogen hebben waarvoor je deze vorm van zelfliefde gebruikt.
Anders is het risico wel erg groot om het als excuus te gebruiken, en het zelfs te verwerken in je persoonlijke slogan: ‘Ik heb mezelf geaccepteerd dus ik ga nooit meer iets doen om mijn overgewicht aan te pakken’. Deze passieve houding is dus niet de bedoeling.
Zoals ik al zei is het idee misschien niet nieuw, maar wellicht zet het je wel aan om na te denken over de methoden die jij gebruikt om af te vallen.
Ik ben het helemaal eens met de visie op zelfcompassie, echter ik mis de uitleg over de verdere oorzaken van over-eten, nl dat eten als een tranquilizer ervaren wordt en dat daar ook weer aanwijsbare redenen voor zijn.
In mijn cursussen ga ik dieper op die oorzaken in en ruim ze zoveel mogelijk op door milde nieuwe technieken. Mildheid naar jezelf en bewustzijn over het waarom geven je de mogelijkheid te veranderen.
Simone Konigs